KASTEEL-KARTUIZERKLOOSTER VAN VALLPARADÍS

Dit gebouw, gelegen aan de linker zijde van de bergstroom van Vallparadís, wordt voor het eerst genoemd in documenten uit de 12de eeuw en veranderde tijdens de 14de en 15de eeuw in kartuizerklooster. Berenguer Sanlà kocht het later en bouwde er zijn versterkte herenwoning. Het was een ommuurde ruimte met vierkante plaats en torens in de hoeken, het geheel omringd door een slotgracht. Men kan er toetreden over een stenen brug. Binnenin richt zich de centrale toren van de vierkante binnenplaats op.

Blanca de Centelles was de laatste "jonkvrouw" van Vallparadís. In het jaar 1344 gaf zij al haar bezittingen aan de kartuizerorde en zodoende installeerde ze zich in het kasteel het klooster genaamd Sant Jaume de Vallparadís. In die periode werd een diepgaande verbouwing uitgevoerd om het aan te passen aan de behoeften van de monniken. De kloostergalerij van twee verdiepingen is hier het gevolg van.

Het kasteel werd in de vijftiger jaren gerestaureerd en sinds 1959 opnieuw veranderd om als museum te dienen. Tegenwoordig vormt het de hoofdzetel van het Museum van Terrassa en verleent onderdak aan tijdelijke exposities (in de Gotische zaal bekend als de Sala del Tinellet) en aan een permanente tentoonstelling die de evolutie van de streek en de sociale ambachtelijke veranderingen in Terrassa toont.